AMALFI KASABASI
Amalfi Kasabası, Duomo'su ve Cumhuriyet
Amalfi, ortaçağ deniz gücünün başkentiydi ve çizgili katedrali hâlâ kasabayı taçlandırıyor. Duomo, Cloister ve cumhuriyete daha yakından bir bakış.
Check dates and availability ↗Bir boğazın ağzında bir başkent
Amalfi, adını bütün sahile verir ve haklı bir sebeple: Orta Çağ'da birkaç yüzyıl boyunca bu, Akdeniz'in en güçlü küçük devletlerinden biriydi. Kasaba, derin bir boğazın, Valle dei Mulini'nin denizle buluştuğu yerde oturur, evleri kompakt bir sahil şeridi ve büyük, tek bir meydanın arkasındaki vadiye yığılmıştır. Positano'nun neredeyse dikey yayılımıyla karşılaştırıldığında, Amalfi neredeyse düzdür ve yürünebilir, ziyaretçiler için performans sergilemek yerine kendi günlük hayatını yaşayan bir yerdir. Ölçek aldatıcıdır — basamaklı sokakları ve çalışan limanı olan bu mütevazı kasaba bir zamanlar denizin karşısında ticaret filoları işletiyor ve Bizans ile Arap dünyasıyla iş yapıyordu. Amalfi'yi anlamak, iki imgeyi aynı anda tutmak demektir: sessiz bir İtalyan sahil kasabası ve kaybolmuş bir deniz gücünün küçülmüş başkenti.
Deniz cumhuriyeti
Yaklaşık 9. ile 12. yüzyıllar arasında, Amalfi, Venedik, Cenova ve Pisa ile birlikte İtalya'nın deniz cumhuriyetlerinden biriydi — limanının boyutunun çok ötesine geçen bağımsız bir ticaret devleti. Tüccarları Kuzey Afrika'dan Levant'a kadar Akdeniz genelinde ticaret yaptı ve kasaba, yerel gelenekte manyetik pusulanın Batı denizciliğinde yayılmasına yardım etmek ve uzun süre deniz ticaretini yöneten erken bir deniz hukuku kodu olan Tavole Amalfitane ile itibar görür. Norman yönetimine girdikten ve 12. yüzyılda baskına uğradıktan sonra bağımsızlığı zayıfladı ve ortaçağ kasabasının çoğu daha sonra kayboldu — 14. yüzyıldaki büyük bir fırtınanın bir kısmını denize sürüklediği söylenir. Hayatta kalan şey hafızadır, katedrale, kadırgaların inşa edildiği eski tersaneye ve çoktan kaybolmuş altın bir çağ için şiddetli bir yerel gurura yazılmıştır.
Duomo di Sant'Andrea
Hiçbir şey Amalfi'nin eski önemini katedrali kadar duyurmaz. Duomo di Sant'Andrea, ana meydandan geniş, dik bir merdivenin tepesinde yükselir, cephesi Norman, Arap ve Bizans etkisini karıştıran bir üslupta çizgili taş işçiliği ve altın mozaiğin parıltısıdır — size bir bakışta bu kasabanın yalnızca içe değil, denizin karşısında doğuya baktığını söyleyen bir yüz. Yanında karolu ve kuleli, yüksek, ayrı bir çan kulesi durur. Kilisenin altında, kripta, kasabanın koruyucu azizi olan Havari Andreas ile ilişkili, 13. yüzyılda buraya getirilen kutsal emanetleri barındırır; onun bayram günleri Amalfi yılının büyük olayları olmaya devam eder. O basamakları tırmanmak deneyimin bir parçasıdır ve tepeden meydana geri bakan manzara kasabanın simgelerinden biridir.
Cloister of Paradise
Katedralin yanında en sessiz hazinesi, Chiostro del Paradiso — Cloister of Paradise — yatar. 13. yüzyılda kasabanın ileri gelenleri için bir gömü yeri olarak inşa edilmiş, belirgin şekilde Mağribi hissi veren, küçük bir palmiye bahçesini çerçeveleyen ince iç içe geçmiş kemerlerden oluşan sakin bir dikdörtgendir — kalabalık meydandan birkaç adım ötede bir sessizlik. Badanalı revaklar ve çift kolonlar, ana kara İtalya'sından çok Endülüs ya da Kuzey Afrika'dan bir şeye benzer, Amalfi'nin bakışının bir zamanlar Akdeniz genelinde ne kadar uzağa ulaştığının bir başka hatırlatıcısı. Etrafında, bağlı katedral kompleksinde, kasabanın daha eski kiliselerinin parçaları, ortaçağ lahitleri ve solmuş freskler bulunur. Küçük ve hızlıca görülen bir yerdir, ama Amalfi'nin en atmosferik köşesidir ve meydanın parıltısından onun gölgesine adım atmak gezginlerin hatırladığı bir andır.
Kağıt ticareti
Amalfi'nin diğer büyük mirası kağıttır. Kasabanın arkasındaki Valle dei Mulini — Değirmenler Vadisi — boyunca akan su, bir zamanlar bir grup kağıt değirmenini çalıştırıyordu ve Amalfi, bölgede aranan kalın, el yapımı pamuk paçavra kağıdı bambagina üreten Avrupa'nın erken kağıt yapım merkezlerinden biri oldu. Bir avuç zanaatkar bugün bu zanaatı canlı tutuyor ve vadide yukarıda eski bir değirmene kurulmuş küçük bir kağıt müzesi hikayeyi anlatıyor ve presleri ve taş çekiçleri çalışırken gösteriyor. Hem yağmurlu bir saat için iyi bir ziyaret hem de gerçek bir hediyelik eşyadır — bir buzdolabı mıknatısını fersah fersah geride bırakan, el yapımı Amalfi kağıdından yapraklar, defterler ve kartlar. Eski değirmenlerin yanından yukarı çıkan vadi yürüyüşü, sıcak bir günde sahil şeridinden serin, yeşil bir kaçıştır.
Bugün Amalfi'de yürümek
Bütün tarihine rağmen, Amalfi basitçe keyfini çıkarılması kolay bir kasabadır. Çeşmesi ve kafe masalarıyla Duomo'nun önündeki meydan doğal kalptir ve oradan ana cadde, limon, limoncello, seramik ve kağıt satan dükkanlarla dolu boğaza geri gider. Sahil şeridinde liman, feribot iskelesi ve bir şerit plaj vardır. Komşularından daha düz ve daha kompakt olduğu için Amalfi, Positano'nun merdivenlerini ya da Ravello'nun tırmanışını caydırıcı bulan herkes için sahilin en dost canlısı kasabasıdır ve uzun bir öğle yemeği için oturmak için en iyi yerdir. Ona bir fotoğraf molasından fazlasını verin: katedral basamaklarını tırmanın, cloister'a adım atın, vadide biraz yukarı yürüyün ve eski deniz başkentinin hediyelik eşya standları arasında ortaya çıkmasına izin verin.