VERPLAATSEN
De Amalfikust verkennen
De SS163, de SITA Sud-bussen, de seizoensgebonden veerboten en waarom zelf rijden langs de Amalfikust zelden loont — hoe u zich in elk seizoen daadwerkelijk langs deze klif verplaatst.
Check dates and availability ↗Eén weg, en slechts één.
Langs de Amalfikust loopt in wezen één enkele landroute, en alles beweegt zich daarover: de Strada Statale 163, de Amalfi Drive, die zich over ongeveer 40 kilometer uitstrekt van Vietri sul Mare in het oosten tot Positano in het westen. De weg is in de rotswand uitgehouwen, over grote delen nauwelijks twee rijstroken breed, met een lage borstwering en een diepe afgrond, en slingert door blinde haarspeldbochten en dwars door de dorpen heen. Er is geen omleiding, geen kustspoorlijn, geen alternatief wanneer de weg verstopt raakt — en in juli en augustus kan hij urenlang muurvast zitten. Wie dat ene feit begrijpt, begrijpt het grootste deel van de logistiek aan deze kust. Wat je hier ook onderneemt, je deelt één smalle strook asfalt met bussen, touringcars, scooters, bestelwagens en iedereen die die dag dezelfde kant op kwam.
Waarom een eigen auto huren zelden de moeite loont
U kunt de SS163 nemen, en in het voor- of naseizoen, als u vroeg vertrekt, kan dat een waar genoegen zijn. In de hoogzomer is het vooral een sleur. De weg vraagt voortdurende aandacht — bussen die achteruit manoeuvreren in haarspeldbochten, spiegels die langs elkaar vouwen, knelpunten waar het verkeer om de beurt één richting op gaat omdat twee grote voertuigen elkaar niet kunnen passeren. En dan is er nog het parkeren, dat schaars, duur en vroeg vol is in zowel Positano als Amalfi; u kunt de beste uren van de dag rondjes rijden op zoek naar een plek in plaats van naar de zee te kijken. Voeg onbekende regels toe, scooters die uit het niets opduiken, en de absolute concentratie die de klifrand vereist, en het rijden eet de hele dag op. Als u toch zelf rijdt, ga dan buiten het seizoen, vertrek bij zonsopgang, en accepteer dat de weg het evenement is.
De bussen van SITA Sud
De openbare bussen langs de kust worden geëxploiteerd door SITA Sud, en zij vormen de ruggengraat van onafhankelijk reizen hier, met verbindingen tussen Sorrento, Positano, Amalfi en de plaatsen daartussen over de volledige lengte van de SS163. Ze zijn goedkoop en rijden de hele dag door, en de voorste stoelen bieden een uitzicht dat u zelf nooit van de weg zou durven afhalen om ervan te genieten. Het nadeel is dat ze in precies hetzelfde verkeer staan als iedereen, dus zomerritten kunnen traag zijn, en ze raken snel vol — op piekmomenten moet u misschien een volle bus laten passeren. Koop waar mogelijk kaartjes vóór het instappen en valideer ze aan boord, en check ter plaatse de actuele dienstregelingen, want die wisselen met het seizoen. Voor een geduldige reiziger met een budget is de bus een prima manier om de kust te zien.
De veerboten — maar alleen in het seizoen
Vanaf het water wordt de kust eindelijk logisch: de plaatsen onthullen hoe onmogelijk ze tegen de kliffen zijn opgestapeld, en u slaat de weg volledig over. Passagiersveerdiensten verbinden Sorrento, Positano en Amalfi, met sommige routes tot Salerno en verder, en op een drukke dag zijn ze vaak sneller dan de bus én veel mooier. De belangrijke beperking is het seizoen: boten varen vooral in de warmere maanden, grofweg april tot oktober, met verminderde of geen dienst in de winter, en ruw weer kan zelfs in de zomer op korte termijn een overtocht annuleren. Dienstregelingen en operators veranderen jaar op jaar, dus check dicht bij uw datum ter plaatse in plaats van te vertrouwen op iets dat maanden van tevoren is gedrukt. Wanneer ze varen, is een veerboottraject een van de beste dingen die u op deze kust kunt doen.
De slimste aanpak: combineer de twee
Reizigers die het gelukkigst thuiskomen, kiezen zelden één vervoersmiddel en blijven daarbij. De klassieke zet is om de ene kant op te rijden en de andere te varen — bus of auto langs de klif naar buiten, veerboot terug over het water — zodat u de kust in één dag zowel vanaf de weg als vanaf de zee ziet. Het spreidt ook uw risico: als de boten door het weer worden geannuleerd, is de bus er nog, en als de weg vastloopt, beweegt het water. Plan meer tijd in dan de afstanden suggereren, want 'kort' wordt hier gemeten in verkeer, niet in kilometers. En behandel het eerste en laatste uur van de dag als het uwe — de drukte en de files horen bij het middendeel. Een privéchauffeur koopt u dit alles gewoon af, zonder het wachten, de overstappen of de drukte op het perron.
De kust bereiken in de eerste plaats
De meeste bezoekers komen uit Sorrento, aan de verre kant van de Baai van Napels op hetzelfde schiereiland, omdat dat dichterbij en beter verbonden is dan de kust zelf; vandaar is het een korte oversteek van de bergrug — kort in afstand, traag in de praktijk. Napels is de bredere toegangspoort, met zijn luchthaven en hoofdstation die treinen en de Circumvesuviana-lijn naar Sorrento voeden, vanwaar de kustweg begint. Salerno verankert het oostelijke uiteinde en is een nuttige, vaak over het hoofd geziene ingang, met veerboten de kust op in het seizoen. Waar u ook begint, het laatste stuk mondt uit op dezelfde enkele weg, dus de vraag is minder hoe u de kust bereikt dan hoe u zich beweegt zodra u er bent. Plan de overgangen en houd marge voor het verkeer.